همانطور که احتمالا متوجه شده بودید سایت ماندگارترین حدود دو هفته ای از حیض انتفاع ساقط شده بود. همین موضوع باعث شد کل یوم از گردونه جستجوهای گوگل خارج شویم و آمار بازدید کنندگان با خاک یکسان شود. خلاصه، داشتم با تکنیکهای پیچیده ای زنده شدن مجدد سایت را گوگل گوشزد می کردم که دیدم در میان صفحاتی که از جستجوی نامم پیدا می شود مطلبی جدیدی یافت می شود که قبلا ندیده ام.
تصویری از فایل PDF آن مطلب جدید به همراه متنش را بدون هیچ توضیح اضافه ای در ادامه می توانید مشاهده کنید. در صورتی که خواستید با توضیحات اضافه همراه باشد این جا را ببینید.

روزنامه قدس، دوشنبه چهارم مرداد ۱۳۸۹
کیارنگ علایی
نگاه به عکسی از نیکلاس علی لیبر؛ ثبت جادویی رنگ های طبیعت

«عکاسی طبیعت» دسته بسیار بزرگ و همیشه محبوب تاریخ عکاسی را شامل می شود که بزرگانی چون Adams و پیروان نهضت او، سال های متمادی در پی ارائه تصاویری بکر از ویژگی های خاص طبیعت بودند. آن چه این عکس ها را همواره در ویترین پر مخاطب عکاسی قرار می دهد جلوه های دلفریب رنگ و نور و سایه روشن هایی است که ذاتاً در این دسته بندی وجود دارد. Adams قوانین مولف بسیاری را برای این نوع عکاسی پایه نهاد که هنوز با گذشت دهه های متمادی از آن دوران، سرلوحه کار عکاسان طبیعت است.
در این نوع عکاسی ثبت صحیح نورهای محیطی و زمان ثبت عکس اهمیت فراوانی دارد. استفاده از لنز های دارای قدرت روشنایی عالی و به کار بستن دیافراگم های کوچک می تواند به ثبت درجات اشباع مناسبی در ثبت رنگ ها بینجامد.
عکس حاضر کار آقای «نیکلاس علی لیبر» یکی از عکاسان آماتور است. نخستین خصیصه ای که در این عکس خودنمایی می کند وضعیت استثنایی رنگ ها در آن است. این ثبت جادویی که در آن تمامی رنگ ها به خوبی از یکدیگر تفکیک یافته، سبز ها، آبی ها، طلایی ها و سفید ها لایه لایه به صورت منفک به نمایش در آمده اند حاصل تکنیکی بسیار قدیمی در تاریخ عکاسی است که این روزها بسیاری از عکاسان جوان به آن گرایش دارند:
عکاسی به طریقه HDR
در این نوع عکاسی که ریشه در دهه های میانی قرن پیش دارد، عکاس به جای ثبت یک عکس از طبیعت، اقدام به ثبت متوالی و پی در پی چندین عکس در کسری از ثانیه می کند. اما با رعایت این نکته که در این ثبت های متوالی نوردهی به نگاتیو اندکی با یکدیگر متفاوت اند. یعنی یک عکس با نوردهی مطلوب و سپس چندین عکس با نوردهی بیشتر و کمتر از حد استاندارد به جهت ثبت دقیق تیره ترین و روشن ترین نقاط صحنه. سپس این عکس ها با یکدیگر ترکیب شده و روی هم قرار می گیرند و هر یک نقص دیگری را در نورخوانی تکمیل می کنند.
حاصل کار عکسی است که هیچ نقطه از آن قربانی خطاهای نورسنج نشده است. به عبارتی دیگر عکسی که آسمان نورانی تا کوهساران تاریک و در غبار فرو رفته با تلالؤ و شفافیت خاصی در آن دیده می شوند.
عکس نیکلاس علی لیبر نیز ترکیبی از هشت عکس است که به صورت پی در پی ثبت شده و در نرم افزار بر روی هم منطبق شده.نگاه به چنین عکس هایی احساس راز و لذت را توامان به بیننده عکس هدیه می کند.
عناصر تجسمی تصویر:
عکاس از اصول اولیه ترکیب بندی کلاسیک بهره جسته و کوشیده است عناصر اصلی عکس را در نقاط طلایی چپ و راست قرار دهد (کلبه و درخت). انتخاب کادر افقی با توجه به نمایش وسعت، آرامش و افق شیب داری که به کوهستان ختم می شود مناسب فایده واقع شده است.
وجود درختچه ای خشک در سمت راست و جلوی قاب، حرکت چشم را به سمت درخت اصلی دچار اختلال می کند و از نقاط ضعف کادر بندی محسوب می شود.نسبت های به کار رفته در عکس برای زمین، افق و آسمان مناسب است.
هدف و مؤخره این عکس ها لذت عکاسی را برای آن دسته از مخاطبان که در جستجوی زیبایی های طبیعی هستند تعریف می کند. کوشش عکاس نیز به این خلاصه می شود که بهترین و مناسب ترین تکنیک را برای ثبت شکوه طبیعت به کار بندد.
پی نوشت:
کیارنگ علایی یکی از عکاسان جوان و فعال جامعه عکاسان ایران است که دبیر جشنواره عکس آبرنگ نیز هست. بیوگرافی او را در اینجا و وبلاگش را در این جا می توانید ببینید.