ماندگارترین » وحید زین الدینی

دوستی

وحید زین الدینی — Sun, 25 Oct 2009 19:25:54 +0000

داغ:

دل من دیر زمانی است که می پندارد :

« دوستی » نیز گلی است ؛

مثل نیلوفر و ناز ،

ساقه ترد ظریفی دارد .

بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد

جان این ساقه نازک را

- دانسته-

بیازارد !

در زمینی که ضمیر من و توست ،

از نخستین دیدار ،

هر سخن ، هر رفتار ،

دانه هایی است که می افشانیم .

برگ و باری است که می رویانیم

آب و خورشید و نسیمش « مهر » است

گر بدانگونه که بایست به بار آید ،

زندگی را به دل‌انگیزترین چهره بیاراید .

آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف ،

که تمنای وجودت همه او باشد و بس .

بی‌نیازت سازد ، از همه چیز و همه کس .

زندگی ، گرمی دل های به هم پیوسته ست

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست .

در ضمیرت اگر این گل ندمیده است هنوز ،

عطر جان‌پرور عشق

گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز

دانه ها را باید از نو کاشت .

آب و خورشید و نسیمش را از مایه جان

خرج می باید کرد .

رنج می باید برد .

دوست می باید داشت !

با نگاهی که در آن شوق برآرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند

دست یکدیگر را

بفشاریم به مهر

جام دل هامان را

مالامال از یاری ، غمخواری

بسپاریم به هم

بسراییم به آواز بلند :

- شادی روی تو !

ای دیده به دیدار تو شاد

باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست

تازه ،

عطر افشان

گلباران باد .

فریدون مشیری

از دیار آشتی

به اشتراک بگذارید:

4 دیدگاه برای این نوشته:

سید مهدی موسوی:
2009-Oct-27 انتخاب زیبایی بود آقای زین الدینی
عباس ناصری:
2009-Nov-14 چقدر دوست دارم این شعر را... یعنی کلا هرچیی را که "دل من" می گوید...
سید مهدیموسوی:
2009-Dec-19 تبریک به آقای رئیس. مثل اینکه مشکل سایت برطرف شده.
ميثم مينائی:
2009-Dec-19 با عرض پوزش از همه دوستان به علت طولاني شدن عدم دسترسي به وبلاگ. :blush: :blush: :blush: :blush: :blush:

ارسال نظر سریع

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

Grand Canyon

وحید زین الدینی — Wed, 22 Apr 2009 23:19:46 +0000

داغ:

Grand Canyon یک دره بسیار عمیق در ایالت آریزونا هست که توسط رودخانه کلورادو شکل گرفته و بسیار مشهور و زیباست، سالانه میلیونها نفر از این مکان دیدن میکنند. چندی پیش با تعدادی از دوستانم رفتیم اونجا و گفتم شاید بد نباشه یه تعداد از عکسهای اونجا رو در ماندگارترین بذارم، باشد که حس طبیعت دوستی‌ دوستان تحریک شود.

لازم به ذکر است که حدود ۶/۵ سال پیش با تعدادی از جونیورها به این مکان رفته بودم. خیلی‌ یاد اون موقعها برام تازه شد و گفتم احتمالا این دوستان از دیدن این عکسها خوشحال میشن و یاد روزهای خوب اون دوران میفتن.

ما یک شب بالای دره و در حالی‌ که برف میومد چادر زادیم و شب رو موندیم و صبح حرکت کردیم که دره رو تا رودخانه پیاده روی یا کوهنوردی کنیم. رفت و برگشت حدود ۲۶ کیلومتر راه بودو وقتی به قسمتهای پایین میرسیدی هوا کاملا گرم و تابستانی بود. در واقع ظرف چند ساعت و با پیمودن چند کیلومتر از زمستان به تابستان میرسیدی. و البته از داخل دره زیباییها دو چندان بود. دیگه زیاد سر دوستان رو به درد نیارم. خودتون عکسها رو ببینید. البته واقعا این عکسها فقط گوشه ای از زیبایی اونجا رو نشون میده امیدوارم که خودتون یه روز فرصت کنید واز نزدیک ببینید.

به اشتراک بگذارید:

16 دیدگاه برای این نوشته:

احمد:
2009-Apr-23 وحید جان، ما رو با این عکس ها در مسافرت و لذت خودت شریک کردی. ممنونم و امیدوارم گرندکنیون های زندگی ات هم تابستانی و لذتبخش باشه.
نیکلاس علی لیبر:
2009-Apr-23 طبیعت زیبایی داره. فقط رفتن این جور جاها راهنما می خواهد. تنها که نرفتید!؟
سید مهدی موسوی:
2009-Apr-23 چه مناظر زیبایی. تقسیم خاطرات زیبا همیشه برایم لذت بخش بوده است. ----------------- فقط یک چیز نظرم را جلب کرد خواستم بگویم. اگر تعداد بازدید هر کدام از عکس های زیبایت را چک کنید خواهید دید که عکس آخر طالب بیشتری داشته! - البته تا این لحظه-
نیکلاس علی لیبر:
2009-Apr-23 نکته ای بود ها جناب موسوی من خودم می خواستم ببینم وحید کدومشونه. اول فکر کردم دومی از سمت راست است که کمی آفتاب زیاد خورده. بعد فکرم رفت به اولی از چپ گفتم شاید زیاد درس خوانده بعد دیدم نه از این خبرها نیست. وحید همون اولی از سمت راست است که خوشی زیاد داشته کمی آب زیر پوستش رفته. :whistle:
سید مهدی موسوی:
2009-Apr-23 من هم با اینکه ندیده بودمشان تقریبا همین سلسله مراتب حدسیات را با کمی پس و پیش طی کردم.
وحید:
2009-Apr-24 مسیرش کاملا معلومه و بسیار هم شلوغه بنابراین نیازی به راهنما نبود. در ضمن نقشه هم داشتیم. در مورد عکس اخر هم تردید داشتم که بزارم یا نه. 5 نفر با پنج ملیت مختلف اونجا بودیم که البته 5 تامون هم آفیسی هم هستیم و یه استاد داریم. در مورد کامنت جالب علی هم احتمالا باید بگم که درست حدس زدی و من این مسیر تغییر ظاهر رو طی کردم فقط دوباره برگشتم به اصل خودم. حالا موندم نتیجه حدسیات جناب موسوی در پایان و بعد از دیدن کامنت علی چیه!! فقط امیدوارم منو اون سنگ گوشه عکس فرض نکرده باشه!
نیکلاس علی لیبر:
2009-Apr-24 البته اين يك شوخي بود بين من و وحيد چون بقيه ممكن است وحيد رو نشناسند اين شوخي به جدي تبديل مي شه. وحيد رو از پانصد كيلومتري هم مي شود تشخيص داد كه اون وسطي است. چند وقت پيش وحيد يك سري آمد ايران. يك وي‍ژگي جالبي كه داشت و برايم جالب بود اين بود كه برخلاف بسياري از دوستان كه بعد از رفتن به فرنگ تغيير زيادي كرده بودند وحيد تقريبا هيچ تغييري نكرده بود. البته نمي گم كه هركسي تغيير كند بد است اما اين عوض نشدن وحيد برايم خيلي دوست داشتني بود. :wub:
نیکلاس علی لیبر:
2009-Apr-24 راستي وحيد در گرند كنيون يك تك درخت هست خيلي معروفه. از اون عكسي نداري. اين درخت سوژه جالبي براي عكاسها است. يه چيزي مثل كشتي يوناني در كيش كه هر عكاسي كه كيش مي ره يه عكس ازش داره.
ميثم مينائی:
2009-Apr-24 عکسهای زیبا و جالبی بود. یه تشکر هم از آقا وحید؛ بالاخره یک نفر پیدا شد تا از امکانات وبلاگ (گالری عکس) استفاده کنه!
مریم ب:
2009-Apr-24 "Grand Canyon" جای خیلی‌ قشنگیه، عسک اون موقع رو ندارم که اونجا گرفتیم، جالب میشد اگه اون رو هم اینجا میگذاشتیم. خوش به حال آقا وحید که رفتن ایران، چه جوری رفتید؟ کار سختی نبود؟
وحید:
2009-Apr-25 نه علی جان متاسفانه چیزی از اون درخت نشنیدم، باید یه فرقی باشه بین ما و عکاسها.... اقا میثم اولین و راحتترین راهی که دیدم همین بود دیگه. خواهش میکنم. مریم خانم، منم متاسفانه عکس اون موقع رو نداشتم اتفاقا میخواستم بپرسم اگه کسی داره بزاره، احمد تو نداری؟ ایران رفتن هم سخت بود، اره، ولی خیلی میارزید. سختیش کلیرنسم بود که دو ماه طول کشید. اینقدر دلم میخواد تابستونی هم برم ولی اصلا روم نمیشه حرفشو پیش استادم بزنم.
احمد:
2009-Apr-26 وحید جان، من عکسی با خودم از ایران نیاوردم. متاسفانه. ولی فکر می کنم دوستانی که در ایران هستند داشته باشند. این حسین دور محمدی یا مهدی نعمتی این دور و اطراف نیست ازشان بپرسیم؟
نیکلاس علی لیبر:
2009-Apr-26 من می پرسم می گم. حسین دو سه روز پیش اینجا بود. مهدی نعمتی هم که هر روز هست. ولی حرف احمد خیلی عجیب بود. یعنی کلا عکسها تو نیاوردی؟!!!
وحید:
2009-Apr-27 منم علی هیچ عکسی نیاوردم به جز یک سری عکسهای دیجیتال که با گوشیم گرفته بودم. اینجوری ادم بعد از جند سال عکساشو ببینه خیلی بیشتر حال میده.....
سيد مهدی موسوی:
2009-Apr-27 یک توضیح: اول باید عذرخواهی کنم چون نباید اون کامنت آخر رو می گذاشتم. من حدسیات خاصی نداشتم فقط به فرضیات آقای دکتر توی ذهنم یک فرض اضافه کردم که " شاید آقای زین الدینی عکاسِ این عکس باشند". این روزها تمام حدسیات و فرضیاتم اشتباه در اومده: دیشب رسیدم خونه داشت فیلم تله گذار ساخته جان آمیلز (1999) رو میداد. من عاشق آخر فیلم بودم که وقتی بیننده حس می کنه همه چیز تموم شده و زتا جونز رو دست خورده، شون کانری با زیرکی خاصی و استفاده از زمان حرکت مترو باعث فرار اون می شه و از همه جذاب تر اینکه جونز با قطار برگشت برمی گرده و کانری رو که تنها تو ایستگاه نشسته رو در ثروت بدست اومده شریک می کنه. واقعا تو چند دقیقه دوبار خیلی خوب بیننده غافلگیر می شه. من وقتی کانری داشت خیره به روبرو نگاه می کرد رسیدم و گفتم "وای من عاشق این لحظه ام، الان با قطار برمی گرده" که در کمال تعجب دیدم فیلم تموم شد و نام کارگردان و ... آمد. خشکم زد. هی فکر کردم لباساش که بد نبود، حرکت ناشایستی هم که انجام ندادند، پیام غیر اخلاقی هم که نداشت، وقت اخبار یا اذان هم که نبود عجله داشته باشند ... خدایا این دیگه چی بود؟ کل فیلم عوض شد!!!!!!!! همه این ها رو گفتم که بگم یک پست از یک اشتباه دیگرم باید بگذارم.
نیکلاس علی لیبر:
2009-Apr-28 فقط این بخش نبود. اونجایی که زیر پل اتصال توئین تاور پتروناس معلق بودند تنها کسی رو که نشون می داد شون کانری بود. بعد وقتی رسیدند بالای پل یکهو شدند دو نفر از این شیرین کاریها زیاد اتفاق می افته. گاهی مسیر فیلم عوض می شه. نمونه جالبش هم پخش فیلم Gangs of Newyork در جشنواره فیلم فجر بود که اصولا شخصیت اون دختره رو حذف کردند. به نوعی فیلم از اول تدوین شد.

ارسال نظر سریع

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

هم درد

وحید زین الدینی — Sat, 28 Mar 2009 04:32:22 +0000

داغ:

با تو ای همدرد ، ای عشق……با تو درمان یافت این دل

خانه ات جاوید آباد……از تو سامان یافت این دل

ای سراپا عاطفه ، جز یاریت یاری ندارم

ای کلامت شعر بوسه ، بی تو غم خواری ندارم

آسمان خانه ات یک کهکشان رنگین کمان است

و آن نگاهت روشنی چون نو عروس آسمان است

زندگانیت ترانه ، گریه هایت عاشقانه……واژه هایت ساده گویی ، گفتگوی کودکانه

دیدگانت بامدادان ، اشکهایت چشمه ساران……. چهره ات رنگ سپیده ، گونه هایت لاله زاران

گیسوانت آبشاران ، زلف جنگل زیر باران…… پیکرت آمیزه ای از عطر پاک گلعذاران

با تو ای همدرد ، ای عشق…..با تو باران در بهاران

مثل یک قطره تو دریا……گم شدن در جمع یاران

با تو ای همزاد ، همدل……با تو ام بی باده مستم

سر نپیچم هرگز از…. آن عهد و پیمانی که بستم

ای سرا پا بی نیازی…. در کنارت بی نیازم

با تو رودم ، با تو ابرم…..هم نشیبم ، هم فرازم

آب و خاک و باد و آتش……خانه در تو ، جمله در تو

مهر و کین و خشم و بخشش…… جمع در تو ، سر به سر تو

آفتاب و آسمانی ، بی نهایت بی کرانی……….. دشمن سردی و ظلمت ، روشنی بخش جهانی

شعر: منوچهر نامور آزاد

listen here.

به اشتراک بگذارید:

5 دیدگاه برای این نوشته:

احمد صداقت:
2009-Mar-28 احسنت! واقعا احسنت! این شعر لطیف و بی تکلف، با نرم ترین و موسیقیایی ترین لحن، انسان را به خلسه طربناکی می برد. احسنت و هزار احسنت. هم بر شاعر هم بر داداش وحید که چنین شعری رو برگزید. روانت شادمان و بی کران باد!
سید مهدی موسوی:
2009-Mar-28 خانه ات جاوید آباد زنده ای تا مرگ، در یاد از تو سامان یافت این دل هجر تو ، فریاد فریاد شعر زیبا و با احساسی بود.
نیکلاس علی لیبر:
2009-Mar-29 سلام وحید شعر قشنگی بود. راستی دسته بندی یادت رفت. میثم نیست من جاش دسته بندی می کنم. اگر لازم بود اصلاحش کن. راستی تعطیلات خوش گذشت، با مزدک و مهندس و بقیه بچه ها؟
وحید:
2009-Mar-31 سلام علی جان، مرسی، قطعا به اندازه شما که خوش نگذشته ولی خوب بود با مزدک و حدود 20 نفر دیگه بچه های ایرانی 2،3 روزی رفتیم گردش. شما چطور؟ البته پرسیدن نداره، تو ایران، موقع عید، برا خوش بودن، اصلا لازم نیست کاری کرد. همین که اونجا باشی حسابی خوش میگذره.
نیکلاس علی لیبر:
2009-Mar-31 بیست نفر ایرانی، اون هم تو جان هاپکینز،‌ بد نگذره یک وقت

ارسال نظر سریع

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

گفتگو با حافظ

وحید زین الدینی — Fri, 06 Mar 2009 19:51:03 +0000

داغ:

دیدم به خواب حافظ، توی صف اتوبوس
گفتم سلام حافظ، گفتا علیک جانم
گفتم کجا روی گفت، والله خود ندانم
گفتم بگیر فالی، گفتا نمانده حالی
گفتم چگونه ای گفت، دربند بی خیالی
گفتم که تازه تازه، شعر و غزل چه داری؟
گفتا که می سرایم شعر سپید باری
گفتم ز دولت عشق، گفتا کودتا شد
گفتم رقیب گفتا، او نیز کله پا شد
گفتم کجاست لیلی؟ مشغول دلربایی؟
گفتا شده ستاره در فیلم سینمایی
گفتم بگو ز خالش، آن خال آتش افروز
گفتا عمل نموده، دیروز یا پریروز
گفتم بگو ز مویش، گفتا مش نموده
گفتم بگو ز یارش، گفتا ولش نموده
گفتم چرا؟ چگونه؟ عاقل شده است مجنون؟
گفتا شدید گشته، معتاد گرد و افیون
گفتم کجاست جمشید؟ جام جهان نمایش؟
گفتا خریده قسطی، تلویزیون به جایش
گفتم بگو ز ساقی، حالا شده چه کاره؟
گفتا شده است منشی، در دفتر اداره
گفتم بگو ز زاهد، آن رهنمای منزل
گفتا که دست خود را، بردار از سر دل
گفتم ز ساربان گو، با کاروان غم ها
گفتا آژانس دارد، با تور دور دنیا
گفتم بگو ز محمل یا از کجاوه یادی
گفتا پژو، دوو، بنز، یا گلف نوک مدادی
گفتم که قاصدت کو؟ آن باد صبح شرقی؟
گفتا که جای خود را، داده به فکس برقی
گفتم بیا ز هدهد، جوییم راه چاره
گفتا به جای هدهد، دیش است و ماهواره
گفتم سلام ما را، باد صبا کجا برد
گفتا به پست داده، آورد یا نیاورد؟
گفتم بگو ز مشک آهوی دشت زنگی
گفتا که ادکلن شد، در شیشه های رنگی
گفتم سراغ داری، میخانه ای حسابی؟
گفت آنچه بود از دم، گشته چلو کبابی
گفتم بیا دوتایی، لب تر کنیم پنهان
گفتا نمی هراسی، از چوب پاسبانان؟
گفتم موی تو بلند، بوده آن زمان ها
گفتا به حبس بودم، از ته زدند آنها
گفتم شما و زندان؟ حافظ ما رو گرفتی؟
گفتا ندیده بودم هالو به این خرفتی

۱٫ امیدوارم مطلب خیلی تکراری نباشه
۲٫ متاسفانه, نمیدونم شاعر کیه و پس از کمی جستجو هم نفهمیدم

به اشتراک بگذارید:

5 دیدگاه برای این نوشته:

سيد مهدی موسوی:
2009-Mar-07 شعر قشنگي بود. متاسفانه اين شعر تو چند سايت بدون نام شاعر منتشر شده. به هر حال ما ايراني هستيم و اين جور كار ها چيز عجيبي نيست. مسرع اول رو جا انداخته بوديد : " نيمه شب پريشب گشتم دچار کابوس" فكر كنم بيت پنجم چيزي جا افتاده. مثلا " كه" گفتم ز دولت عشق، گفتا " كه " کودتا شد
نیکلاس علی لیبر:
2009-Mar-07 مي دوني چيه وحيد. بچه ها هميشه بچه اند. جوانها هميشه جوانند. بزرگترها هم هميشه بزرگتر. با همه وي‍‍ژگيهاشون اين ماييم كه هر روز به نقشي در مي اييم و تغيير مي كنيم. يك روز بچه ايم. يك روز جوان و يك روز بزرگتر . گاهي بدون اينكه بفهميم گاهي بدون اينكه بخواهيم.
فاطمه:
2009-Mar-08 سلام شعرقشنگی بود اما من تاحالا سربه هروبلاگی که زدم این دیدم :biggrin:
غریب آشنا:
2009-Mar-09 یاد آن روز که در صفحه شطرنج رخت ...... شاه عشق بودم و با کیش رخت مات شدم به هر حال من دفه اولم بود که خوندم، جالب بود. :tongue:
سحر:
2011-Apr-24 شعر زیبایی بود ولی آخرش ...

ارسال نظر سریع

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

شطرنج

وحید زین الدینی — Tue, 24 Feb 2009 02:37:56 +0000

داغ:

از پس پرده نگاه کن …مثل شطرنجه زمونه

هرکسی مثل یه مهره… توی این بازی می مونه

یکی مثل ما پیاده… یکی صدساله سواره

یه نفر خونه به دوشه… یکی دوتا قلعه داره

یه طرف همه سیاه و… یه طرف همه سفیدن

روبروی هم یه عمره… ما رو دارن بازی میدن

اونا که اول بازی… توی خونه تو و من

پیش پای اسب دشمن… اونهمه سرباز رو چیدن

ببین امروزم تو بازی …میون شاه و وزیرن

هنوزم بدون حرکت… پشت ما سنگر میگیرن

تاج و تخت شاه دیروز… در قلعه شون نمیشه

به خیالشون که این تاج… سرشونه تا همیشه

یادشون رفته که اون شاه… که به صد مهره نمی باخت

تاج رو از سرش تو میدون… لشکر پیاده انداخت

……………

اونکه ما رو بازی میده… اونه که مهره رو چیده

اونکه نه شاهه نه سرباز… نه سیاهه نه سفیده

از پس پرده نگاه کن…………..

شعر: روزبه زاده

دیدم همه سرشون خیلی شلوغه گفتم این شعر که به نظرم خیلی زیباست رو اینجا بزارم … امیدوارم که سیاسی بودنش اشکال نداشته باشه

به اشتراک بگذارید:

6 دیدگاه برای این نوشته:

ميثم مينائی:
2009-Feb-24 آقا وحيد دسته بندي يادتون رفت! با اجازتون تو اين دو دسته گذاشتم، اگه خواستين مي تونيد تغييرش بدين.
نیکلاس علی لیبر:
2009-Feb-24 بازم مرام وحيد كه سكوت را شكست.
سید مهدی موسوی:
2009-Feb-24 جدا از مفهوم شعر – مخصوصا مفهوم سیاسیش - یه نکته ای رو می خواستم بگم. هندو ها اعتقاد داشتند تمام اتفاقات زندگی بر عقل و منطق استواره و در این منطق هم کسی ( شاه ) همه کاره زندگی ملتی است. و در واقع فرد ( بگو شاه ) همه کاره دنیای خویش ( صفحه شطرنج) است. بر پایه این باور شطرنج رو اختراع کردند که نشان دهنده باور آن ها از دنیاست. اما در فرهنگ فکری ایران دنیا تماما بر شخص استوار نبود. یعنی چیزی در زندگی هر انسان دخیل بود که تحت عنوان های مختلف نام برده می شد. شانس، سرنوشت، اتفاق، حادثه... ( شاید شبیه به همون چیزی که ما الان به عنوان قضا و قدر از اون یاد می کنیم). بر پایه این باور بوزرجمهر – بزرگمهر – بازی تخته نرد رو اختراع کرد که در اون هم شانس و هم عقل تاثیر گذاره. زندگی مثل شطرنج نیست، یعنی یه دو دوتای ساده نیست. سرباز همیشه یک خانه به جلو نمی رود و ضربدری حمله نمی کند و اسب ...
عباس ناصری:
2009-Feb-24 شعر جالبی بود.
نگارنده:
2009-Feb-25 همیشه از تمثیل برای تقریب خوشم میومده! هرچند که تو هر تمثیلی دقیق میشی کلی عیب و ایراد میشه گرفت! البته در مثال مناقشه نیست!
وحيد زين الديني:
2009-Feb-25 مرسی میثم جان. حواسم نبود. دسته بندی رو یک کم تغییر دادم.

ارسال نظر سریع

Feed enhanced by Better Feed from Ozh