داغ:

قطعا همه در جریان هستید که ماه مبارک داره از راه می رسه و باید خودمان رو برای یک ماه روزه داری، تزکیه نفس و خودسازی آماده کنیم.
فعلا جهت آماده باش فیزیکی و بدنی این ها را داشته باشید تا بعد.
.
.

.

.

.
.
پی نوشت: دستپخت خودمان است.
ماشاالله از هر انگشت هنری می بارد.
د

داغ:

لحظه‌های من، لحظه‌های ناب

لحظه‌های پر سوال بی‌جواب

لحظه‌های بی‌امید پر شتاب

می‌شود دوباره  طی به یک نگاه

می‌شود خراج آرزوی دور دور

دست‌های من

بوی نان نمی‌دهد دگر

باغ‌های دور

بوی سیب سرخ آسمان نمی‌دهد دگر

دست‌های آسمانیِ زمین چرا به باغ آرزویِ من نظر نمی‌کند دگر؟!

راه‌های دور

چشم‌های کور

تا ابد مرا به سوی چشمه هم نمی‌برد

می‌رود ولی دلم به سوی رود، تا که با صدای پر گلایه‌اش

گوید این به ماهی غریب، بی تفاوت از چرای عقل:

” می‌روم ولی کسی ز آسمان مرا نخوانده است

تا کجا بگویم این که در دلم نفس نمانده است؟   “

خانه‌ام به پاکیِ  صدای آب، می‌زند مرا صدا

بال کوچک من از توان تهی است

ذهن هم تهی است

کاسهء حروف من برای گفتن زبانِ حالِ چشم‌های پر فروغ او تهی است

خانه

دل

جهانِ بی کران

دلم

لبم

زبان

برای گفتنش تهی است

من اسیر بودنم میان این همه نبودِ پر دلیل

من اسیر خاک و باد و آب و آتش و دو چیز بی نشان

من اسیر این اتاقِ تنگ و تار بی صفای پنجره

داغ:

.
مگر این عکس احساسات هادی را تحریک کند.
.
.
تمام زیبایی بچه ها به همین سادگی شان است. این که خودشانند. بدون توجه به اطراف. کاش می شد سادگی را حس کنم.

داغ:

سه شنبه شب اواسط مرداد هشتاد و هشت فرصتی دست داد تا با همکلاسیهای قدیمی دیداری تازه کنیم. هجده نفر و نصفی آمده بودند که چهار تا و نصفی همکلاسی آن دوران نیستند. به من که خوش گذشت. این هم یک عکس دسته جمعی یادگاری

و این هم چند عکس که از عکس بالا بریده شده. اولیش مهرداد میراسماعیلی و روزبه صالح آبادی و مهدی سلامتی،‌ ماشالله مهدی مثل همون موقعها شوخ و سرحاله، اصولا گردهم آیی هفتاد و ششی ها بدون مهدی نمی چسبه،‌ برنامه افطاری اولین سال ورود به دانشکده و اون شب شعر دسته جمعی رو که یادتون هست. با شعرهای مهدی سلامتی. جای اون یکی مهدی یعنی مهدی وجودی هم حسابی خالی بود. روزبه و مهرداد هم ماشاالله، بیزنس من موفق. جاداره از روزبه به خاطر برنامه ریزی امشب تشکر کنیم. به مهرداد هم باید گفت “تریپت منو کشته”

.

.
دو دوست قدیمی و بسیار شبیه به هم! یکی سرباز آشخور یکی هم دانشجوی آس و پاس، نکته این جا بود که من تنها کسی بودم که هنوز دانشجو هستم. ملت معمولا در اوایل جوانی درس می خوانند و سربازیشون رو تموم می کنند و ما احتمالا در انتهای میانسالی

.

.

خانم جلالی و همسر محترمشون که متاسفانه اسمشون رو نمی دونم

.

.

نمی دونم امیر پور کاظمی چی کار کرده بود که همسر خانم جلالی این طور برای بیزنسش تبلیغ می کرد. یک بار دیگر به عکس نگاه کنید. نکته این جاست که ایشون در همه چهار عکسی که گرفته شد همین کار رو کردند. در مورد بیزنس جدید امیر پی کی هم حرفی نزنم بهتره. خودتون می تونید تشریف ببرید خیابون فرشته، مزون لباس عروس …

.

.

حامد باغانی،‌ همسرشون و خانم افشارچی، بدون هیچ توضیح اضافه

.

.

احسان آشوری و عیال مربوطه. این جاست که می گویند همسر خوب تکیه گاه آدمه!

.

.

شهرام، امیر پورکاظمی و همسر مهرداد، ‌هر وقت شهنام رو می بینم یاد اون مراسی شعر خونی در تالار رجب بیگی می افتم که جلوی دکتر محمود زاده و دکتر فرزانه شعر “کچلا جمع بشید با هم بریم پیش خدا” رو می خوند.

.

.

یاسر، مهدی ستار ارجمندی (بابی) و خانم امدادی،‌ بابی یه چند وقتی است که احساسات نوستالژیکش خیلی غلیان داره. به چشمهاش خوب دقت کنید. راستی می دونستید یاسر استاد دانشگاه است. شنیده ها حاکی از آن است که برای خفت دادن دانشجویان، محاسبات پیچیده توابع مثلثاتی و جذر n ام اعداد رو پای تخته ذهنی انجام می ده و دانشجویان بخت برگشته رو الی الابد در وادی حیرت رها می کند.

.

.

و در نهایت نسل بعدی هفتاد و ششی ها

داغ:

نشسته اند ملخهای شک به برگ یقینم
ببین چه زرد مرا می جوند سبزترینم
.
ببین چگونه مرا ابر کرد خاطره هایی
که در یکایکشان می شد آفتاب ببینم
.
.
.
شعر: محمد علی بهمنی
عکس: سونی آلفا ۱۰۰ – لنز مینولتا ۲۸-۷۵ f2.8
مکان عکس: فامنین – استان همدان
.
.
این شعر رو بسیار دوست دارم. حیفم آمد همه اش را بیاورم. بقیه اش باشد برای فرصتی دیگر، مخصوصا آخرش

داغ:

می دانی چیست
ماه دیوانه ترم می کند
یادم باشد
ماهی دوبار که چشمهایش را نازک می کند
نگاهش نکنم
مبادا که مرا تا سر حد جنون ببرد
و باز نگرداندم از آنچه هستم
از دیوانه ای
زیر نور ماه

شعر: سید مهدی موسوی با کمی تغییر
عکس: سونی آلفا ۱۰۰ – لنز ۷۵-۳۰۰ – بر روی دست

داغ:

روندگان در شب، صبحگاهان ستوده می شوند.
حضرت علی (ع)

صعود صبحگاهی به قله الوند، همدان، بهار ۸۸