این عنوان مقاله ای بود در روزنامه اعتماد. در این مقاله محبوبیت احمدی نژاد به شکلی با لیبرالیسم و سوسیالیسم مقایسه شده . با خوندن این مقاله واقعا میشه فهمید هنوز نه حرف انقلاب رو فهمیدیم و نه حرف اسلام. وقتی که دولتی روی کار میاد که آرمانهاش نزدیکترین به آرمانهای انقلاب و اسلامه آیا اسمش رو باید بگذاریم احمدی نژادیسم؟

اگر شاهد گسترش محبوبیت احمدی نژاد در دنیا هستیم نه بخاطر خود او، بلکه بخاطر تفکرات و اندیشه های اوست. و این تفکرات چیزی نیست جز عمل به اسلام و ادامه راه انقلاب. اگر در دوره ای از آرمانهای انقلاب دور شدیم و حالا دوباره به مسیر درست بازگشته ایم و همین باعث جلب توجه جهانیان شده، دلیلی ندارد آن را به شخصی خاص اطلاق کنیم بلکه راهی که احمدی نژاد می رود و حرفی که او می زند همان حرف امام و انقلاب است. و همین بازگشت به آرمانها باعث قوی تر شدن وجه ایران در مسائل منطقه ای و جهانی است. پس احمدی نژادیسمی در کار نیست بلکه این همان صدور انقلاب یا بیداری اسلامی است.

یکی از دلایلی که من هم طرفدار احمدی نژاد هستم، حرکت او در مسیر انقلاب و زیر پرچم ولایی بودن اوست و باقی مسائل در جایگاههای پائینتری قرار دارند.

«احمدی نژادیسم» در حال تکثیر شدن است
محمود احمدی نژاد همان طور که رسانه های دولتی نشان می دهند از محبوبیت زیادی در جهان اسلام از ترکیه تا لیبی برخوردار است. حتی فراتر از این شهروندان کمونیست ونزوئلا، نیکاراگوئه و آرژانتین هم اندیشه های محمود احمدی نژاد را ستایش می کنند و با ارسال نامه از وی برای مدیریت کشورشان رهنمود می خواهند. احمدی نژادیسم نه تنها از نظر محبوبیت چیزی از لیبرالیسم و سوسیالیسم کم ندارد بلکه شانه به شانه آنها در حال پیشروی است. همین افزایش تصاعدی محبوبیت احمدی نژاد در داخل ایران هم تکرار می شود. باز هم آن گونه که رسانه سیما نشان داده است، در این سه سال با وجود قطعی گاز در زمستان و خاموشی گسترده در تابستان، با وجود افزایش محیرالعقول تورم، قیمت مسکن و لبنیات نه تنها رئیس جمهور با کاهش محبوبیت روبه رو نشده که این محبوبیت همچنان در حال تزاید است. کدام رئیس دولت چنین اقبالی داشته است. احمدی نژادیسم در حال تکثیر شدن است. وقتی کابینه ۷۰ میلیونی تشکیل شد یا وقتی برخی او را بیم می دادند که حرف او حرف ملت ایران نیست، داد سخن داد که هر ایرانی یک احمدی نژاد است.

کاشکی پنجه ی من
در شب گیسوی پر پیچ تو راهی می جست
چشم من چشمه ی زاینده ی اشک
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود
شب تهی از مهتاب
شب تهی از اختر
ابر خاکستری بی باران پوشانده
آسمان را یکسر
ابر خاکستری بی باران دلگیر است
و سکوت تو پس پرده ی خاکستری سرد کدورت افسوس سخت دلگیرتر است
شوق بازآمدن سوی توام هست

پری که تر نکرده لب از پرواز

و گریه …
دیریست
هوای تو دارد

علی آقا بعد از سفر حج خواستار تغییراتی در وبلاگ بودند که فکر می کنم همگی در جریان باشید. یکی از این تغییرات قالب وبلاگ بود . چون قالب قبلی محدودیت عرض در ارسال مطلب داشت تصمیم گرفتیم قالبی با عرض بیشتر انتخاب کنیم. امیدوارم دوستان نظرشون رو درباره قالب جدید در همین پست بفرمایند. ضمنا درباره طرح لوگوی وبلاگ هم اگر ایده ای دارید خوشحال میشم نظرتون رو بفرمائید.

در ضمن امکان ایجاد دسته های مختلف برای پستها ایجاد شده تا دسترسی موضوعی به پستها هم فراهم شده باشه و دوستان می تونن پستهاشون رو دسته بنده کنند.

نمی دونم تا الآن نخل رو از نزدیک دیدید یا نه، نمی دونم در فصل بهار توی نخلستان قدم زدید و از بوی خوش طارونه لذت بردید یا نه، آیا تا الآن در فصل خرماپزون به مناطق خرماخیز سر زدید؟ تا الآن سعی کردید از یه نخل ۷-۶متری بالا برید یا حداقل دیدید که آدم های ماهر چه طور با یه طناب ( به نام پروند که از خود درخت خرما تهیه می شه) از درخت بالا میرند و خرما رو توی دروک (یه زنبیل که از برگ نخل(به نام پیش) بافته می شه) می کنند و پایین می آرند…. حتی اگه تا آلان خرما رو از پنگ (خوشه خرما) جدا نکرده باشید، اگه حتی اسم طارونه و پروند و دروک و پیش و پنگ هم نشنیده باشید، حتما از خوردن انواع خرما لذت بردید….

خرما یکی از میوه های باارزش غذایی است. این میوه ۱۷ اسید امینه از ۲۰ اسید امینه ضروری مورد نیاز بدن را داراست، به همین دلیل تنها میوه ای است که می تواند به تنهایی حیات بشر را استمرار بخشد، مردم هم نخل را به خاطر داشتن همچین میوه مفیدی درخت زندگی نامیدند. هم اکنون در دنیا بیش از ۴۰۰ نوع خرما وجود دارد. انواع خرما برحسب درصد رطوبتی که دارد به سه دسته تقسیم می شوند:

۱- خرماهای نرم که درصد رطوبت آنها بین ۲۰ تا ۲۲درصد است مانند خرمای شاهانی (فارس-جهرم)، کبکاب (فارس-کازرون، بوشهر) و هلیله ای(سیستان و بلوچستان)، مضافتی (بم)

۲- خرماهای نیمه خشک که دارای رطوبت بین ۱۵ تا ۱۸ درصد است مانند خرمای پیارم(هرمزگان-بندرعباس)

۳- خرماهای خشک که درصد رطوبت آن کمتر از ۱۲درصد است مثل خرمای زاهدی(فارس-فراشبند) و دیری (خوزستان)

نمونه هایی از انواع خرما که در ایران وجود دارد و مناطقی که در آن کشت می شوند در بالا ذکر شده ولی بیشتر محصول خرمای جهان در کشورهای عربی زبان تولید می شود و بیشتر اصطلاحات علمی مرتبط با آن به زبان عربی است، مثلا مراحل رشد محصول به صورت زیر در کتاب های علمی به چاپ رسیده است:

۱- کمیری: مرحله اول رشد که در این مرحله محصول به رنگ سبز بوده و نارس است.

۲- خارک: مرحله دوم رشد که در این مرحله محصول به رنگ زرد تغییر رنگ داده، میزان قند محصول افزایش می یابد.

۳- رطب: مرحله سوم رشد که در این مرحله میزان قند محصول افزایش یافته و بافت آن رو به نرمی می رود و مصرف آن از حلاوت خاصی برخوردار است.

۴- تمر (خرما) : مرحله چهارم رشد که در این مرحله محصول رطوبت خود را از دست داده و میزان قند آن به حداکثر می رسد.

در این فصل گرم خارک ها یواش یواش دارند به رطب تبدیل می شوند و آماده مصرف کردن، من که وقتی خرمای تازه به بازار می آید خیلی خوشحال می شم، شما رو نمی دونم…

ای یار جفا کرده ی پیوند بریده!
این بود وفا داری و عهد تو ندیده

در کوی تو معروفم و از روی تو محروم
گرگ دهن آلوده ی یوسف ندریده

ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند
افسانه ی مجنون به لیلی نرسیده

در خواب گزیده لب شیرین گلندام
از خواب نباشد مگر انگشت گزیده

بس در طلبت کوشش بی فایده کردیم
چون طفل دوان در پی گنجشک پریده

مرغ دل صاحبنظران صید نکردی
الا به کمان مهره ی ابروی خمیده

میل ات به چه ماند؟ به خرامیدن طاووس
غمزت به نگه کردن آهوی رمیده

گر پای به در می نهم از نقطه ی شیراز
ره نیست تو پیرامن من حلقه کشیده

با دست بلورین تو پنجه نتوان کرد
رفتیم دعا گفته و دشنام شنیده

روی تو مبیناد دگر دیده ی سعدی
گر دیده به کس باز کند روی تو دیده…

«استاد غزل، سعدی شیرازی»

عکس: پرواز تبریز – تهران، مرداد ۸۷ ، پس از بازگشت از ماموریت بازدید سد قلعه چای عجب شیر

سونی آلفا ۱۰۰ + سیگما ۱۷-۷۰

خوب. رسم روزگاره دیگه کاریش هم نمی شه کرد.

بالاخره مهرداد خان هم رفتنی شد.

البته ایشاالله تا باشه از این رفتنها.

همونطور که اکثرا اطلاع دارید آقای مهندس مهرداد ماهوتیان دارند تشریف می برند کانادا برای ادامه تحصیل. دانشگاهی هم که انتخاب کردند آلبرتا هست که از دانشگاههای خوب کانادا است. براش آرزوی موفقیت می کنیم و امیدواریم همونطور که در مدت تحصیلش در ایران موفقیتهای زیادی رو کسب کرده اونجا هم موفق باشه.

راستش هنوز باورم نمی شه که داره می ره. من مهرداد خان رو از زمان کلاس حل تمرین فولاد می شناسم البته از اون موقع خاطره خاصی توی ذهنم نیست. بعد از یک مدت وقفه در سال ۸۵ مجددا کار با هم رو در انتسیتو شروع کردیم و تا الان بیش از ۲ سال هست که مستقیما با هم کار می کنیم و یه چیزی حدود ۱۰ تا پروژه رو با هم انجام دادیم.به جرات می تونم بگم که در بین همکاران انستیتو از بهترین و باهوشترین ها هستند. یه نمونه اش هم همین خروجی های منتشر شده است که اونهایی رو که تو ذهنم هست می نویسم.

۱- حدود ۳۰ مقاله در کنفرانسهای داخل و خارج و مجلات داخلی

۲- سه مقاله فرستاده شده برای ژورنالهای دارای ISI و یکی هم در حال اتمام

۳- سه چهار سخنرانی تخصصی در زمینه بتن سبک و بتن خودتراکم

۴- انجام بیش از ده پروژه در انستیتو

البته این رزومه بیان کننده همه ویژگیهای یک فرد نیست اما می تونه تا حدی نشون دهنده توانایی اون باشه. تا اون جاییکه من می دونم در بین دوستان انستیتو شبیه به این رزومه هم نداریم. البته این ها  رو نمی نویسم که غرور برش داره بلکه حواسش باشه به عنوان یک ایرانی مقیم غربت چه مسولیت سنگینی داره.

باز هم براش آرزوی موفقیت می کنیم و امیدواریم روزی که خیلی دور نباشه پس از کسب تجربه و افتخار آفرینی بیشتر به کشورش برگرده تا اونجایی که می تونه باعث اعتلای این سرزمین بشه.

خداحافظی نمی کنیم چون در این جمع ماندگارترین هنوز هم با هم در ارتباطیم.

یا علی

همه هست آرزیم که ببینم از تو رویی

چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم

همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی

به ره تو بسکه نالم ، ز غم تو بسکه مویم

شده ام ز ناله نایی ، شده ام ز مویه مویی

همه خوشدل آنکه مطرب بزند به تار چنگی

من از خوشم که چنگی بزنم به تار مویی

چه شود که راه یابد سوی آب تشنه کامی ؟

چه شود که کام جوید زلب تو کام جویی ؟

شود اینکه از ترحم ، دمی ای سحاب رحمت

من خشک لب هم آخر ز تو تر کنم گلویی ؟

بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت

سر خم می سلامت ، شکند اگر سبویی

همه موسم تفرج روند به دشت و صحرا

تو قدم به چشم من نه ، بنشین کنار جویی

ز چه شیخ پاکدامن سوی مسجدم بخواند

رخ شیخ و سجده گاهی ، سر ما و خاک کویی

فصیح الزمان رضوانی

چند وقت پیش تو یکی از ایستگاه های مترو وقتی از قطار پیاده شدم و هنوز سوار پله برقی نشده بودم که پله از حرکت ایستاد هنوز خیلی ها سوار نشده بودند و جمعیت پایین پله ها مونده بود, گویا یکی از نفرات اول که به پله رسیده, شیطنت کرده و دکمه توقف پله رو زده بود…پله هام زیاد, همه خسته, کی حال داره این همه پله رو بالا بره!!!…جمعیت تو این فکر بودیم که به مسئولش خبر بدیم بیاد راش بندازه چون میدونید که این پله های مترو راه افتادنشون با کلید مخصوص انجام میشه…در هر صورت چند نفر از مردم هم داشتن تقلا میکردن که با کلیدی, سوزنی راش بندازن که همینطور هم شد انقدری طول نکشید که پله رو راه انداختن…جمعیت هم یه فریاد هورا کشیدن و رفتیم….(خدا پدرشو بیامرزه!!…)با خودم گفتم اینجاس که میگن کار واسه ایرانی نشد نداره…

نتیجه اخلاقی این که اگه وقت کردید یه دوره قفل باز کنی ببینید تو اینجور لحظات شدیدا به درد می خوره…

یه نتیجه دیگه اینکه پله برقی چیزه خوبیه… یا…بماند…

یه پشنهاد سازنده هم بدم؟ به نظر من برای اینکه دیگه شاهد این اعمال بزه نباشیم(خاموش کردن پله رو می گم…) با دوربینای مترو اون مسافر نما رو شناسایی کنن و گل بندازن گردنش و سوار بر دوچرخه تو ایسگاههای مترو بگردونن تا عبرتی واسه سایرین بشه که یه موقع هوس نکنن ازین بزه ها انجام بدن…!!!!!!!!!!!!!