ما بی غمان مست دل از دست داده ایم——— همراز عشق و هم نفس جام باده ایم

ای گل تو دوش داغ صبوحی کشده ای ——–ما آن شقایق ایم که با داغ زاده ایم

این عکس در پارک جنگلی بابا امان در نزدیکی شهر بیرجند در استان خراسان شمالی گرفته شده.

خورشید هم دلش برای تو می گیرد…

پارک لاله، تهران، زمستان هشتاد و شش

گر همسفر عشق شدی مرد سفر باش
هم منتظر حادثه، هم فکر خطر باش …

سه درد آمد به جانم هر سه یکبار         غریبی و اسیری و غم یار

غریبی و اسیری چاره دیره              غم یار و غم یار و غم یار

بابا طاهر همدانی

یازدهم محرم

محرم یکهزار و سیصد و هشتاد و شش شمسی، تهران

کار برای خویش کردن نفس پرستی است

کار برای خلق کردن بت پرستی است

کار برای خدا و خلق کردن شرک و دوگانه پرستی است

کار خلق را برای خدا کردن توحید و یگانه پرستی است

شهید عطار روشن

بخوان حدیث دلم را که یادگار من این است         من و تو در سفر اما زمین همیشه زمین است

    نوشته ام که سکوتت میان قرن بپیچد            به لوح خاطره هایی که ماندگارترین است  (احمد صداقت)

شعر بالا نماد دستنوشته هایی است که ماندگارترین نام داشتند و هنوز برای من نشان از خاطراتی است که مرور آنها پس از چند سال بسیار عزیزاست. این شعر رو احمد صداقت برای همین دستنوشته ها گفت و اسم ماندگارترین رو هم خودش انتخاب کرد. امیدوارم این مجموعه هم ثبت خاطرات ماندگاری باشد که گذشت سالها ارزشش را معلوم می کند.

دستنوشته های علیرضا محبی

دستنوشته های راحیل خوش نظر

دستنوشته های سجاد یکتا