( ۸ ) دیدگاه
اسفند
۱۴
دل خوشی
خیلیا دلشونو به پولشون خوش میکنن
خیلیا دلشونو به علمشون خوش میکنن
خیلیا دلشونو به عقلشون خوش میکنن
خیلیا دلشونو به نمازشون خوش میکنن
خیلیا دلشونو به قدرتشون خوش میکنن
اما
کمتر کسی پیدا می شه که دلشو به خداش خوش کنه
۱۵ اسفند ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۰ ق.ظ
زیبا بود
۱۵ اسفند ۱۳۸۷ در ۹:۵۴ ق.ظ
چه عجب
مهر سکوت رو شکستی برادر
۱۵ اسفند ۱۳۸۷ در ۱۱:۰۸ ق.ظ
تکلیف اونایی که دلشون و به خودشون خوش می کنن چیه؟!!
بعد از یه روزه سکوت، متن جالبی بود.
۱۶ اسفند ۱۳۸۷ در ۱۰:۱۶ ب.ظ
آقا مهدی تکلیف شما که روشنه. ۱۰۰ بار از رو حسنک کجایی بنویس.
تذکر خوبی بود آقا میثم، کاش به بعضی ها بر بخوره. (مهدی چرا شاکی میشی خوب؟! راستی چند روزه موبایلت خاموشه، خبریه؟:ninja: )
۱۷ اسفند ۱۳۸۷ در ۶:۵۳ ب.ظ
شاعر میفرماید:
تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار
۱۸ اسفند ۱۳۸۷ در ۲:۱۵ ق.ظ
راستی آقا مهدی
کسانی که دلشون رو به خودشون خوش میکنن باید دید این خود چقدر خود واقعیشونه؟
من فکر میکنم دل خوش کردن به خود واقعی مثل دل خوش کردن به خود واقعیه!
یه جمله معروفی هست:
Do what u want but first learn to want what u shuld!
قریب به این مضامین!
۱۹ اسفند ۱۳۸۷ در ۱:۰۷ ق.ظ
قومی متفکرند اندر ره دین …… قومی به گمان فتاده در راه یقین
می ترسم از آنکه بانگ آید روزی … کای بیخبران راه نه آن است و نه این
(خیام)
۲۱ اسفند ۱۳۸۷ در ۳:۵۴ ب.ظ
واقعا زیبا بود هم متن و هم شعر غزیب آشنا