( ۶ ) دیدگاه
آذر
۲۴
بی پرنده ترین درخت، بی ترانه ترین آسمان
| داغ: |
بی پرنده ترین درختم،
بی ترانه ترین آسمان…
هر چه هستم،
. از تو دورم،
. دور،
. دور…
بخش سوم از این سه گانه،
سونی آلفا ۱۰۰، لنز کیت ۱۸-۷۰
کردستان، جاده سنندج-مریوان، بهار ۸۷


(+3 rating, 5 votes)








۲۴ آذر ۱۳۸۷ در ۱۲:۱۲ ب.ظ
اینک درخت عشق،
سراسر پرنده است
آنک،
در آسمان تو، یکسر، ترانه است
ایمان بیاوریم
دوری بهانه است
۲۴ آذر ۱۳۸۷ در ۱:۵۴ ب.ظ
عاشق این مجموعه شعر عبدالجبار کاکایی هستم. سعی کردم بهترین عکسهام رو برای این شعرها انتخاب کنم.
چه کنم دیگر،
هر چه هستم
از تو دورم
دور
دور
۲۵ آذر ۱۳۸۷ در ۵:۲۴ ب.ظ
چقدر این درخت عجیبه، یه جور خاصی خم شده، یه جوری که زنده بودنش کاملا مشهوده برعکسه خیلی از محرک ها که مرده بودنشون بیشتر مشهوده
۲۵ آذر ۱۳۸۷ در ۶:۲۵ ب.ظ
من رو یاد این شعر سهراب انداخت:
خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند
و دست منبسط نور روی شانه آنهاست.
نه
وصل ممکن نیست
همیشه فاصله ایی هست ……
دچار باید بود
و عشق
صدای فاصله هاست .
فاصله هایی که غرق ابهامند
۲۵ آذر ۱۳۸۷ در ۶:۴۳ ب.ظ
چه جای خوبیه واسه به غروب خیره شدن!
…
با خواب هایم زنده ام
در عالم بی خواب ها
چون قایقی بی بادبان
در دشت بی تالاب ها
من ماندم و اوهام دل
مجموعی از نایاب ها
…
ولی خوب بازم در کل مهم اینه که :
از تو دورم
دور
دور
۲۵ آذر ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۲ ب.ظ
دچار باید بود…
دچار باید بود…
دچار باید بود…
….