( ۶ ) دیدگاه
اردیبهشت
۰۹
بدون عنوان
| داغ: |

گفتی غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟
پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟
گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟
تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبزِِِِ سرآغاز سال کو؟
رفتی و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟
قیصر امین پور
آرامگاه ابن سینا، همدان، زمستان هشتاد و شش


(+1 rating, 1 votes)







۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۲:۰۶ ب.ظ
آدم بعضی وقت ها حرص می خورد از اینکه چرا لپ تابش خراب است و به فوتوشاپ دسترسی ندارد ؟!
۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۳:۳۵ ب.ظ
البته فقط فوتوشاپ نیست. چیزهای دیگری هم در کیفیت عکس مهم است!
۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۷:۴۰ ق.ظ
بد نباشه، چی به سر لپ تاپتون اومده؟
۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۱۲:۳۶ ب.ظ
شعر قشنگیه، ولی عکسش خیلی افسرده کننده است. آدم این عکس رو اگه روزی ۳ بار ببینه بعد از ۶ روز خودکشی می کنه!
۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۱:۳۹ ب.ظ
هنر بیان احساساته و هنرهای زیبا بیان احساسات زیبا.
قبول دارم خیلی عکس افسرده کننده ایه. خود من هم به عکسهایی که سیاه نمایی می کنند علاقه ای ندارم ولی شیرین من برای غزل شور و حال کو….
۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۱:۴۱ ب.ظ
البته تا حدی شوخی کردم. دفعه بعد یه عکس برای این شعر می فرستم گل در بر و می در کف و معشوقه به کام است….