.
.
.
هوسی شدم یه قصه وسط حرف هام بیارم
گوش بده خیلی بدک نیست، فکر نکن گیج و بیکارم

یکی بود یکی نبود و جزء خدا نبوده و نیست
از حکیمی کسی پرسید فرق عشق و زندگی چیست؟

گفت برو توی مزرعه، بهترین ساقه گندم
گندمی که تا به حالا مثلشم ندیده مردم

بچین و بیار ببینم، واستادم برو ببینم
یارو رفت و گفت تو دلش ، آس آسشو می چینم

چرخی زد توی مزرعه، پر ساقه های گندم
خداییش بعضیاشون آس ؛ طلایی از ساقه تا دم

رفت و رفت و هی نگاه کرد ، با چشاش همش جدا کرد
رد می شد از ساقه خوب، بهترم می شه پیدا کرد

خلاصه یهو تموم شد؛ رسید اونور مزرعه
حکیم اونجا منتظر بود ، می دونست که چه خبره

گفت چی شد ؟ کو پس گندمت؟ گفتی آسشو می چینی
می بینم چیزی نداری، ببینم اصلا می بینی؟

گفت حالا برو یه ساقه گندم سالم و تازه
بچین و بیار ببینم، واستادم برو ببینم

یارو رفت سریع اوردش ساقه گندم طلایی
توی راه نگاه به اون کرد، آخ چه گندمی چه رویی!

چقدر ناز و لطیفه، چقدر قشنگ و زیبا!
آفتم نداره به به ! سری قبل نبودی بابا!

می دونی اگه تو عشقم دنبال چیزی بگردی
یا کسی نیست اگرم هست، بگذره می بینی سردی

زندگی حس قشنگه اتفاق تازگی هاست
زندگی نه مثل شطرنج نه شبیه یک معماست

زندگی لطف یه لبخند از نگاه چشمه خیس
زندگی ساده تر از آب، کاخ آرزو و تندیس

زندگی مثل عبور از رفتن و رفتن و رفتن
تا ابد به آرزویی چشم و گوش و دل سپردن

زندگی گذشتن از رود پی رد پای پاکیست
عاشقی حس درونی ، کد رمز جاودانیست

عشق و زندگی حصاری از گل و سبزه و برگند
این دو تا ابد رفیقی از تولد تا به مرگند

شعر از شاعر
آقا راستی این شعر رو دوران جاهلیتم گفتم و گرنه آقا ازدواج که مثل کندن درخت و چه می دونم کندن گندم نیست. بین خودمون بمونه.

http://www.shaereh.blogfa.com/