پیشتر گفته بودم که خبرهای خوب در راه است.
و اگر یادتون باشه وعده داده بودم که خبرهای بعدی را به عرض خواهم رسوند.
و اگر چه بنده سابقه درخشانی در دادن این وعده های سرخرمن دارم ولی به هر حال
الوعده وفا
یکم – خانم بیطرف هم دکتر شدند.
ایشون را تقریبا از همان اوایلی که وارد دانشکده فنی شدند یعنی سال 1378 به صورت دورادور می شناختم. پس از آن با مجموعه ای از دوستانشان تصمیم به شرکت در مسابقات بتن گرفتند و من و هادی جلیلی هم به عنوان دانشجویان سال بالایی کمکشان می کردیم. به این ترتیب هسته اولیه ای شکل گرفت که اگر چه به تبعیت از اسلافشان ناکامان بزرگ مسابقات بتن بودند اما این دوستیها کم و بیش ماند تا به این جا رسیده است. در بین این دوستان ایشون تنها شاگرد اول مجموعه بودند و ضمن احترامی که به باقی دوستان از جمله خودم می گذارم و تاکید بر این نکته که این چیزی از ارزشهای بقیه و از جمله خودم کم نمی کنه اما به هر حال باید بپذیریم که از بین همه این دوستان، ایشون تنها کسی بودند که در طول دوره تحصیل بدون نوسان جزو شاگردان زرنگ دانشکده فنی محسوب می شدند. تا آن جایی که من می دانم ایشون سال 2006 وارد دانشکده مهندسی عمران دانشگاه Texas A&M شدند و اخیرا با دفاع از رساله دکتراشون موفق به اخد مدرک دکتری تخصصی در رشته سازه شدند. متاسفانه از عنوان پایان نامه و حتی موضوعی که کار می کردند اطلاعی ندارم. قصد داشتم عکسی از جلسه دفاعشون هم بگذارم که خودشون ترجیح دادند خبر بدون عکس باشد. به این ترتیب ایشون سومین عضو ماندگارترین هستند که مدرک دکتری رو اخذ می کنند. نفر بعدی هم که الان پا به ماه است وحید زین الدین است که از او هم مثل بقیه بی خبریم. هر چند امیدواریم وحید هم به زودی و به خوبی این کار رو به اتمام برسونه. به هر حال برای خانم بیطرف آرزوی موفقیت داریم و امیدواریم که در تمام مراحل زندگی موفق و پیروز باشند.
یکی از مهمترین تصمیم هایی که شخصی در شرایط ایشون باید بگیرد تصمیم برای ماندن در کشوری است که چند سال اخیر را در آن زندگی کرده و ادامه دادن مسیری است که چند سالی است برای آن زحمت کشیده است. یا بازگشت به کشوری است که زندگی را از آن آغاز کرده. بدون اینکه توصیه ای داشته باشم فقط دعا می کنم انتخابشون هر چه هست مایه سعادتمندی و خوشبختی شان باشد.
دوم – خانم خوش نظر هم رفتند.
خانم خوش نظر برای تحصیل در مقطع دکتری به کانادا رفته اند. اسم دانشگاه را گفته اند ولی من فراموش کرده ام. فقط می دانم پیش دکتر بودئن رفته اند که شخصیت معروفی در زمینه بتن هستند و قبل از ایشان دکتر عالی زاده هم با ایشون کار می کردند. متاسفانه از مراسم خداحافظی ایشان در انستیتو هم عکسی برای من فرستاده نشده که بخواهم در این جا بگذارم. ایشون رو از زمانی که با من کلاس حل تمرین فولاد داشتند و به همراه دو نفر از دوستانشون تازه در انستیتو مشغول به کار شده بودند می شناسم. زمینه تحقیقاتی که در دوران حضور در انستیتو انتخاب کرده بودند بتن خودتراکم بود که بعدها در پایان نامه کارشناسی ارشدشان هم همان را ادامه دادند. بعدها به صورت محدود کار عددی هم انجام دادند اما زمینه اصلی کاریشان همان تکنولوژی بتن بود. به هر حال در بین همکاران و دانشجویانی که داشتم ایشون از لحاظ علمی اگر بهترین نبوده باشند قطعا جزو بهترین ها بوده اند. سخت کوشی و تحمل کردن مشکلات کار در کنار خلاقیت و هوش ایشون باعث موفقیتهای بزرگی در دوران تحصیلشون شد که نمونه هایش اولین دانشجویی که دوران لیسانس مقاله ISI نوشتند. انتخاب پایان نامه ایشان به عنوان پایان نامه برتر کارشناسی ارشد در روز ملی بتن و موارد دیگر بوده است. برای ایشون هم آرزوی موفقیت می کنیم و امیدوار هستیم در همه مراحل و شئون زندگی موفق و سعادتمند باشند. ادامه مطلب »