اللهم انا نشکو الیک فقد نبینا و غیبه امامنا و شده الزمان علینا و وقوع الفتن بنا و تظاهر الاعداء علینا و کثره عدونا و قله عددنا اللهم فافرج ذلک عنا بفتح منک تعجله و نصر منک تعزه و امام عدل تظهره اله الحق آمین

خدایا ما به پیشگاهت شکایت می

وقتی می بینی شعرات تو خیلی از وبلاگ ها نوشته می شه بدون اینکه منظوری که تو از شعر داشتی درست بیان بشه، نمی دونی باید چیکار کنی؟

نمی دونی دوباره باید بنویسی یا نه. بگی که منظور شاعر این نبوده یا نه. بگی که به تموم کلماتی که تو شعر هست قسم که منظور شاعر یه عشق زمینی نیست. بگی که اینا کار یه عاشق شکست… ادامه مطلب »

این ماندگارترین شده چیزی شبیه کاغذ اخبار، البته کاغذ اخباری که بعد از سالها از یک گنجه قدیمی پیدا می شه. ولی خوب، بعضی خبرهای بیاتشون هم شیرینه و می چسبه.

وحید زین الدین مدرک دکتری خودش رو از دانشگاه جان هاپکینز در رشته مهندسی عمران سازه دریافت کرد. البته همونطور که گفتم خبر… ادامه مطلب »

گاهی اوقات آخر ماه رمضان که میشه، شب عید فطر، یه sms هایی می اد که دل آدم رو می سوزونه.
تازه یادمون می افته که چی رو از دست دادیم.
کم کم غروب ماه خدا دیده می شود…
به خاطر همین گفتم قبل از شروع ماه مبارک ، خطبه شعبانیه پیامبر عزیز رو اینجا بگذارم.

ماه رمضان پیشاپیش بر شما مبارک، عباداتتان قبول و التماس دعا… ادامه مطلب »

بعضی چیزها را باید زحمتش را کشیده باشی تا قدرش را بدانی. اصلا نه بعضی چیزها که فکر کنم همه چیزها در این دنیا این طورند. یعنی به نظرم یکی از قوانین اصلی دنیا حتی اصلی تر از قوانین ترمودینامیک همین قانون است که تا زحمت چیزی را نکشی قدرش را نمی دانی. حالا این زحمت کشیدن می خواهد بزرگ کردن بچه باشد، می خواهد دریافت مدرک تحصیلی باشد، می… ادامه مطلب »

اتفاقاتی در حال رخ دادن است. نیازی نیست تا همه چیز از آغاز تا پایان روشن باشد. همین که بدانی دو سال در پروژه ای بوده ای و شاید به زودی قرار باشد که بروی تا جای کسی را پر کنی که خود جای کسی را پر کرده است و البته کسی را هم بیاورند تا جای تو را که جای کسی را پر کرده ای،  پر کند، می شود دلیلی… ادامه مطلب »

امروز نوشته ای می خواندم از وبلاگ دوستم علیرضا بازارگان. بد ندیدم خوانندگان ماندگارترین را هم در آن شریک کنم. متن زیر بخشهایی از این نوشته است.

“ایجا عاشقی چیز عجیبی نیست. با پسری 20 ساله آشنا شدم که روی دستش خالکوبی کرده بود «داغ A». پرسیدم: “این خالکوبی رو کجا کردی؟” جواب داد: “خودم… ادامه مطلب »

پیشتر گفته بودم که خبرهای خوب در راه است.
و اگر یادتون باشه وعده داده بودم که خبرهای بعدی را به عرض خواهم رسوند.
و اگر چه بنده سابقه درخشانی در دادن این وعده های سرخرمن دارم ولی به هر حال
الوعده وفا

یکم – خانم بیطرف هم دکتر شدند.
ایشون را تقریبا از همان اوایلی که وارد دانشکده فنی شدند یعنی سال 1378 به صورت دورادور می شناختم. پس از آن با مجموعه ای از دوستانشان تصمیم به شرکت در مسابقات بتن گرفتند و من و هادی جلیلی هم به عنوان دانشجویان سال بالایی کمکشان می کردیم. به این ترتیب هسته اولیه ای شکل گرفت که اگر چه به تبعیت از اسلافشان ناکامان بزرگ مسابقات بتن بودند اما این دوستیها کم و بیش ماند تا به این جا رسیده است. در بین این دوستان ایشون تنها شاگرد اول مجموعه بودند و ضمن احترامی که به باقی دوستان از جمله خودم می گذارم و تاکید بر این نکته که این چیزی از ارزشهای بقیه و از جمله خودم کم نمی کنه اما به هر حال باید بپذیریم که از بین همه این دوستان، ایشون تنها کسی بودند که در طول دوره تحصیل بدون نوسان جزو شاگردان زرنگ دانشکده فنی محسوب می شدند. تا آن جایی که من می دانم ایشون سال 2006 وارد دانشکده مهندسی عمران دانشگاه Texas A&M شدند و اخیرا با دفاع از رساله دکتراشون موفق به اخد مدرک دکتری تخصصی در رشته سازه شدند. متاسفانه از عنوان پایان نامه و حتی موضوعی که کار می کردند اطلاعی ندارم. قصد داشتم عکسی از جلسه دفاعشون هم بگذارم که خودشون ترجیح دادند خبر بدون عکس باشد. به این ترتیب ایشون سومین عضو ماندگارترین هستند که مدرک دکتری رو اخذ می کنند. نفر بعدی هم که الان پا به ماه است وحید زین الدین است که از او هم مثل بقیه بی خبریم. هر چند امیدواریم وحید هم به زودی و به خوبی این کار رو به اتمام برسونه. به هر حال برای خانم بیطرف آرزوی موفقیت داریم و امیدواریم که در تمام مراحل زندگی موفق و پیروز باشند.
یکی از مهمترین تصمیم هایی که شخصی در شرایط ایشون باید بگیرد تصمیم برای ماندن در کشوری است که چند سال اخیر را در آن زندگی کرده و ادامه دادن مسیری است که چند سالی است برای آن زحمت کشیده است. یا بازگشت به کشوری است که زندگی را از آن آغاز کرده. بدون اینکه توصیه ای داشته باشم فقط دعا می کنم انتخابشون هر چه هست مایه سعادتمندی و خوشبختی شان باشد.

دوم – خانم خوش نظر هم رفتند.
خانم خوش نظر برای تحصیل در مقطع دکتری به کانادا رفته اند. اسم دانشگاه را گفته اند ولی من فراموش کرده ام. فقط می دانم پیش دکتر بودئن رفته اند که شخصیت معروفی در زمینه بتن هستند و قبل از ایشان دکتر عالی زاده هم با ایشون کار می کردند. متاسفانه از مراسم خداحافظی ایشان در انستیتو هم عکسی برای من فرستاده نشده که بخواهم در این جا بگذارم. ایشون رو از زمانی که با من کلاس حل تمرین فولاد داشتند و به همراه دو نفر از دوستانشون تازه در انستیتو مشغول به کار شده بودند می شناسم. زمینه تحقیقاتی که در دوران حضور در انستیتو انتخاب کرده بودند بتن خودتراکم بود که بعدها در پایان نامه کارشناسی ارشدشان هم همان را ادامه دادند. بعدها به صورت محدود کار عددی هم انجام دادند اما زمینه اصلی کاریشان همان تکنولوژی بتن بود. به هر حال در بین همکاران و دانشجویانی که داشتم ایشون از لحاظ علمی اگر بهترین نبوده باشند قطعا جزو بهترین ها بوده اند. سخت کوشی و تحمل کردن مشکلات کار در کنار خلاقیت و هوش ایشون باعث موفقیتهای بزرگی در دوران تحصیلشون شد که نمونه هایش اولین دانشجویی که دوران لیسانس مقاله ISI نوشتند. انتخاب پایان نامه ایشان به عنوان پایان نامه برتر کارشناسی ارشد در روز ملی بتن و موارد دیگر بوده است. برای ایشون هم آرزوی موفقیت می کنیم و امیدوار هستیم در همه مراحل و شئون زندگی موفق و سعادتمند باشند. ادامه مطلب »

امروز یکشنبه است و اینجا تعطیل. آمده بودم دفتر که دستی بکشم بر سر و گوش این کارهای باقیمانده تا مگر در این فرصت معدود
به این امور برسم و نیز قصد داشتم برای اولین بار مطلبی بنویسم در ماندگارترین در مورد یکی از مناطق دیدنی هنگ کنگ که دیروز رفتیم که هم شما را در این لذت شریک کرده باشم و هم به یادگار بر این دفتر چیزی نوشته باشم. طبق معمول نیم ساعت اول آمدن را به چک میل و فیسبوک و گودر و اینترنت گردی اختصاص دادم. اول از همه فیسبوک رو که باز کردم دیدم چند نفر از دوستان تکه فیلم فحش دادن و درگیری تعدادی شبه حزب اللهی (پی نوشت یک) که این روزها با نام لباس شخصی شناخته می شوند با فائزه هاشمی رفسنجانی را شیر کرده اند. اصولا یکی از نقطه ضعفهای اساسی من این است که با دیدن صحنه های دعوا و درگیری مخصوصا وقتی یک طرف قضیه خانم است و کار به فحش ناموسی می رسد شدید عصبی می شوم گاهی در حدی که دست و پایم می لرزد و قلبم به تپش می افتد (پی نوشت دو).

بعد رفتم سراغ گودر تا نگاهی به آخرین وبلاگهای آپدیت شده بیاندازم که این نوشته وبلاگ زهرا اچ-بی را دیدم. یعنی نه اینکه چشم و گوش بسته باشیم و این چیزها را ندیده باشیم و ندانیم ولی ادامه مطلب »

می دونی دلم چی می خواد
یک نماز جماعت تو مسجد دانشگاه تهران
وسطش یک صفحه قران عثمان طه
بعدش بریم چلوکبابی صفا بالای میدون انقلاب یک پرس کوبیده سه سیخه بزنیم به بدن
یا اون فلافل کثیفه هست بالای سی دی فروشی ها با ترشی اضافه
آخرش هم با احسان سلونه سلونه برگردیم انستیتو
وسطشم هی از زندگی و سیاست غر بزنیم ادامه مطلب »